Kim Philby’nin hikayesi, kişisel bir sadakatten ziyade ideolojik bir bağlılığın, koca bir imparatorluğun sırlarını nasıl birer birer Sovyetler Birliği’nin önüne serdiğinin trajik ve çarpıcı bir özetidir.
Philby için mesele hiçbir zaman sadece bilgi sızdırmak değil, mensubu olduğu sınıfın ve ülkenin değerlerine sırt çevirip, dünyanın geleceğini Moskova’da görmesiydi.
Philby’nin yolu, 1930’larda Cambridge’in tozlu kütüphanelerinde şekillendi. Faşizmin yükselişine karşı tek gerçek kalenin Sovyet komünizmi olduğuna ikna olmuştu. İngiliz aristokrasisinin bir parçası olmasına rağmen, o günlerde aldığı bir kararla hayatını NKVD (ilerideki adıyla KGB) için bir köstebek olmaya adadı.
Philby’nin dehası, düşmanın (Batı’nın) en derin güvenini kazanabilmesinde yatıyordu. MI6 içinde hızla yükselerek Sovyet Karşıtı İstihbarat Dairesi’nin başına geçtiğinde, ortaya absürt bir durum çıkmıştı: İngilizlerin Sovyetlere karşı yürüttüğü her operasyonu bizzat bir Sovyet ajanı yönetiyordu.
1963 yılında deşifre olmanın eşiğindeyken Beyrut’tan kaçarak Sovyetler Birliği’ne sığındı.
Philby, 1988’de Moskova’da öldüğünde bir Sovyet kahramanı olarak törenle gömüldü. Ancak geride bıraktığı asıl enkaz, Batılı istihbarat servislerinde yarattığı on yıllar süren derin güvensizlik duygusuydu. O, tarihe sadece bir casus olarak değil, Sovyet ideali uğruna kendi kimliğini, ülkesini ve dostlarını feda eden bir “soğuk savaş hayaleti” olarak geçti.
TKP Savaş Yolu
