Türk şiirinin, toplumcu gerçekçi geleneğin ve yaralı bir kuşağın sesi olan Ahmet Telli’yi kaybettik. O, sadece kelimeleri yan yana getiren bir şair değil; ömrünü inandığı değerlere, emeğe, barışa ve insan onuruna adamış bir eylem adamıydı. Arkasında bıraktığı koca çınar, bugün sadece edebiyat dünyasını değil, onun dizelerinde kendini bulan binlerce insanı da derin bir yas içinde bıraktı.
Ahmet Telli, inandığı gibi yaşadı, yaşadığı gibi yazdı ve bu toprakların vicdanı olarak aramızdan ayrıldı. Bedeni gitmiş olsa da, sokaklarda adalet arayanların pankartlarında, sevdalısına tutunup umutlanan gençlerin dillerinde, solmayan fesleğenlerde ve akşam vakti sığınacak yer arayan o kuşların kanat seslerinde yaşamaya devam edecek. Güle güle usta. Şiirin, kavgan ve onurlu duruşun bizlere emanet.
TKP Savaş Yolu